Σάββατο, 27 Μαΐου 2017 15:16

«Πισωγυρίσματα» με το συνώνυμο Καλαμάτα στις επιτραπέζιες ελιές

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

«Tο ελληνικό κράτος, ανεχόμενο τα τερτίπια κάποιων «επιτηδείων», έχει προκαλέσει σύγχυση σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, μεταξύ της ποικιλίας Καλαμών και τις ελιές ΠΟΠ Καλαμάτας» αναφέρει μεταξύ άλλων ο επικεφαλής της περιφερειακής  παράταξης Δημοκρατική Πελοποννησιακή Συνεργασίας, Παναγιώτης Αλευράς, σε επιστολή του προς τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Βαγγέλη Αποστόλου. Επισημαίνει δε τον κίνδυνο για αθέμιτο ανταγωνισμό, καθώς το συνώνυμο Καλαμάτα της ποικιλίας Καλαμών, παραμένει στον κατάλογο του συστήματος FOREMATIS, παρά την κατάργηση της σχετικής απόφασης του αρμόδιου υφυπουργού κ. Κόκκαλη.

Συγκεκριμένα η επιστολή αναφέρει τα εξής:

«Με την υπ’ αριθμ. 3401/144590(ΦΕΚ 4460) απόφασή σας της 22-12-2016 ορθά και εύστοχα καταργήσατε προηγούμενη απόφαση του Υφυπουργού κ. Β. Κόκκαλη της 6-12-16, για εγγραφή του συνωνύμου Καλαμάτα της ποικιλίας Καλαμών, στον κατάλογο του συστήματος FOREMATIS (Forest Reproductive Material Information System) της Ε.Ε..

 Όμως 4 μήνες μετά υπάρχει ακόμη καταχωρημένο στον κατάλογο FOREMATIS το συνώνυμο Καλαμάτα, με κίνδυνο να αναπτύξουν τρίτες χώρες (Αίγυπτο, Τουρκία κλπ) αθέμιτο ανταγωνισμό στο προϊόν Π.Ο.Π. της ποικιλίας Καλαμών στις διεθνές αγορές.

Αντί, μάλιστα, να προωθήσετε στην Ε.Ε. την ανάκληση της απόφασης καταχώρησης του συνώνυμου Καλαμάτα στο FOREMATIS, πραγματοποιήθηκε πριν λίγες εβδομάδες σύσκεψη στο ΥΠΠΑΤ, υπό τον Γεν. Γραμματέα κ. Νίκο Αντώνογλου με σκοπό να επανέλθει το θέμα της αναγραφής στο Μητρώο Ποικιλιών Οπωροφόρων Φυτών του συνώνυμου «Καλαμάτα» στην Ονομασία Ποικιλίας Ελιάς «Καλαμών».

Θεωρώ ότι, εάν επανέλθει αυτή η επιλογή, μπορεί πρόσκαιρα να «ξεμπλοκάρει» την εξαγωγική διαδικασία, μακροπρόθεσμα όμως συμβάλλει στην απώλεια του εθνικού μας Brande name. Στην ουσία θα ωφεληθούν οι τρίτες χώρες, οι οποίες θα χρησιμοποιούν ελεύθερα την ονομασία «Καλαμάτα» διαμορφώνοντας μία ενιαία παγκόσμια αγορά στην παραγωγή και την κατανάλωση. Έτσι, θα αυξηθεί ο ανταγωνισμός των χωρών που θα παράγουν ένα τελικό προϊόν χωρίς προδιαγραφές ποιότητας και οι χώρες με χαμηλό κόστος παραγωγής (Αίγυπτος, Τουρκία, Χιλή, Μαρόκο, Περού), θα συμπιέσουν τις τιμές και το εισόδημα του Έλληνα παραγωγού.

Συνεπώς, η τροποποίηση της προστατευόμενης ονομασίας σε εμπορικό όνομα, θα έχει σαν αποτέλεσμα αφενός μεν τη μείωση της εμπορικής αξίας, αφετέρου την αύξηση των εισαγωγών ελιών στην Ελλάδα και την Ευρώπη από τρίτες χώρες με την ονομασία Kalamata olives.

Κε  Υπουργέ

Πράγματι, από το 1993 μετά την αναγνώριση του ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας» το ίδιο το ελληνικό κράτος, ανεχόμενο τα τερτίπια κάποιων «επιτηδείων», έχει προκαλέσει σύγχυση σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, μεταξύ της ποικιλίας Καλαμών και τις ελιές ΠΟΠ Καλαμάτας.

Αυτή η αδράνεια της πολιτείας έχει δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στις εξαγωγές της επιτραπέζιας ελιάς ποικιλίας Καλαμών. Η έλλειψη εθνικής στρατηγικής στον ελαιοκομικό τομέα έχει ως αποτέλεσμα ένα πανίσχυρο προϊόν, αντί να το «απογειώνει» κατακτώντας τις διεθνείς αγορές, να το «φρενάρει» με τη σύγχυση που έχει δημιουργηθεί.

Γνωρίζετε ασφαλώς ότι το Π.Ο.Π. «Ελιά Καλαμάτας» αποτελεί το πιο φημισμένο ελληνικό brande name, με τεράστιες δυνατότητες κατάκτησης των διεθνών αγορών.

Για τη διασφάλιση της φήμης του προϊόντος και παράλληλα τη στήριξη της εθνικής μας οικονομίας απαιτείται:

1)    Άμεση παρέμβαση στην Ε.Ε. και τεκμηριωμένα να απαιτήσουμε τη διαγραφή του συνωνύμου της ποικιλίας Καλαμών το λήμμα Καλαμάτα, που έχουν καταθέσει η Κύπρος και η Ιταλία, διαστρεβλώνοντας έτσι τον ισχύοντα από το 1991 ελληνικό κατάλογο ποικιλιών, σε αντίθεση με τα προβλεπόμενα από τους κανονισμούς ΕΕ637/2009 και 1151/12.

2)    Παράλληλα να προχωρήσει η διαδικασία ολοκλήρωσης του φακέλου για την τροποποίηση των προδιαγραφών και της επέκτασης της προστατευόμενης ζώνης στους όμορους νομούς της Μεσσηνίας που έχουν τους ίδιους ιστορικούς δεσμούς για τη διασφάλιση του brande name.

Έτσι, θα παράγονται 20.000 τον. ελιάς «ΠΟΠ Καλαμάτας» με ανερχόμενη τάση από τις νέες φυτεύσεις, διασφαλίζοντας παράλληλα την ποιότητα και τη φήμη του προϊόντος.

Άλλωστε οι ποικιλίες δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν σαν προστατευόμενες ενδείξεις, αλλά τα προϊόντα που προκύπτουν από τη μεταποίησή τους.

Απαιτείται όμως, να έχουν ιστορικό δεσμό με τη ζώνη προέλευσης και μία παγιωμένη φήμη στη συνείδηση των κατα

Ελπίζω ότι, θα παραμείνετε σταθερός στην απόφασή σας και δε θα υποκύψετε στις «πιέσεις» για πρόσκαιρα οφέλη των «επιτηδείων», χαράσσοντας επιτέλους μία εθνική στρατηγική για το εξαιρετικό αυτό προϊόν προς όφελος της εθνικής μας οικονομίας».