Η εικόνα ενός ελαιώνα μετά τη συγκομιδή μπορεί να αποκαλύψει πολλά περισσότερα από όσα φαίνονται με την πρώτη ματιά, αρκεί ο παραγωγός να ξέρει πού να κοιτάξει.
Σύνταξη: eforigi
Το δέντρο έχει τον δικό του τρόπο να «μιλάει», λένε οι ειδικοί και να δείχνει τι του λείπει, χρησιμοποιώντας τα φύλλα του ως καθρέφτη της υγείας του.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τις τεχνικές οδηγίες ανακοινώσεων γεωργικών προειδοποιήσεων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ), που αφορούν τη διάγνωση ελλείψεων μέσω της φυλλοδιαγνωστικής, όταν οι ανάγκες σε θρεπτικά στοιχεία δεν καλύπτονται, εμφανίζονται συγκεκριμένα σημάδια που, αν αναγνωριστούν εγκαίρως, μπορούν να σώσουν την παραγωγή της επόμενης χρονιάς και να γλιτώσουν τον καλλιεργητή από άσκοπα έξοδα.
Ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα είναι η έλλειψη καλίου, η οποία εμφανίζεται συχνά μετά από χρονιές μεγάλης καρποφορίας. Το κάλιο είναι το στοιχείο που δίνει δύναμη στον καρπό και βοηθά το δέντρο να αντέχει στην ξηρασία, όμως όταν σπανίζει, οι άκρες των φύλλων αρχίζουν να «καίγονται». Το φύλλο παίρνει ένα χρώμα που μοιάζει με του μπρούτζου ή του χαλκού, ξεκινώντας από την κορυφή και προχωρώντας προς τα μέσα, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις τα δέντρα αρχίζουν να ρίχνουν τα φύλλα τους πρόωρα.
Εξίσου κρίσιμο είναι το βόριο, το οποίο οι παλιοί παραγωγοί συχνά ονομάζουν «στοιχείο της λεπτομέρειας» γιατί επηρεάζει άμεσα το δέσιμο του καρπού. Το πιο χαρακτηριστικό σημάδι εδώ είναι η παραμόρφωση των φύλλων, που παίρνουν ένα σχήμα που θυμίζει «στόμα φιδιού», με την άκρη τους να κιτρινίζει έντονα.
Αν το δέντρο «πεινάει» για βόριο, οι κορυφές των κλαδιών μπορεί να ξεραθούν, οι καρποί να πέφτουν πριν την ώρα τους ή να βγαίνουν μικροί και παραμορφωμένοι, καταστρέφοντας την ποιότητα του λαδιού ή της επιτραπέζιας ελιάς.
Το άζωτο, από την άλλη πλευρά, είναι η «βενζίνη» του δέντρου και η έλλειψή του γίνεται αντιληπτή από μια γενική ατονία. Τα φύλλα γίνονται μικρά, χάνουν το βαθύ πράσινο χρώμα τους και γίνονται χλωμά ή κιτρινοπράσινα, ξεκινώντας συνήθως από τα πιο παλιά. Το δέντρο δεν πετάει νέα βλάστηση και η ανάπτυξή του σταματά, αφήνοντάς το εκτεθειμένο σε ασθένειες.
Αν και οι παρατηρήσεις αυτές είναι πολύτιμες, η σιγουριά έρχεται μόνο με τη φυλλοδιαγνωστική, μια απλή εξέταση των φύλλων που δείχνει ακριβώς τι χρειάζεται το κάθε λιοστάσι για να παραμείνει γερό και αποδοτικό.
